Gevangen

Op de slaapkamer verzamel ik de spullen voor mijn derde chemokuur. Ik bekijk de inhoud van mijn tas; boek -check-, spelletjes -check-, handcreme -check-. Geen idee waarom ik dit opnieuw meeneem, want het enige wat ik tot dusver gebruik zijn de extra sokken, iPad en de koptelefoon – check, check, check. Ik rits de tas dicht en sla hem over mijn schouder. In dezelfde vloeiende beweging voel ik de misselijkheid opkomen die net een paar dagen weg was.