Hokjes

Voor de gelegenheid heb ik mijn joggingbroek verruild voor een jurkje. Mijn piekerige grijze haar is eigenlijk het enige wat het traject dat achter me ligt nog zichtbaar maakt. Verder begin ik steeds meer op mezelf te lijken. Een beetje onwennig stap ik de auto uit en het terras op. Om mij staan allemaal mensen die ik door alle omstandigheden al een tijdje niet heb gezien en ik voel hun ogen op mij gericht.